„Czy to <em>stosowne</em>?” O cechach składniowych i semantycznych jednostek <em>stosowny</em> i <em>stosownie</em>
PDF
ePUB
mobi

Słowa kluczowe

język polski semantyka
składnia
przymiotnik
przysłówek
metatekst
stosowność

Jak cytować

Maryn-Stachurska, D. (2021). „Czy to stosowne?” O cechach składniowych i semantycznych jednostek stosowny i stosownie . Polonica, 41(1). https://doi.org/10.17651/POLON.41.6

Abstrakt

Artykuł zawiera szczegółową analizę syntaktyczno- semantyczną słów stosowny, stosownie w języku polskim. Autorka stawia hipotezę, że analogicznie do jednostek odpowiedni / odpowiednio można wyróżnić homonimiczne jednostki leksykalne o kształcie przymiotnika i przysłówka reprezentujące różne poziomy języka (należące do jego poziomu przedmiotowego i poziomu meta). Jednostki leksykalne o kształcie stosowny i stosownie reprezentują odpowiednio przymiotnik i przysłówek, a także operator metapredykatywny stosowny i operator metapredykatywny stosownie. Stosownie nie może natomiast pełnić funkcji operatora wyliczenia, którą pełni ciąg odpowiednio.

https://doi.org/10.17651/POLON.41.6
PDF
ePUB
mobi

Bibliografia

Bogusławski, A. (1976). O zasadach rejestracji jednostek języka, Poradnik Językowy, 8, 356–364.

Danielewiczowa, M. (2007). Przymiotniki nieprzymiotniki. O pewnym niezwykłym typie wyrażeń w języku polskim. Зборник Матице српске за славистику, 71–72.

Danielewiczowa, M. (2009). Ewentualnie jako semantyczny równoważnik pewnego warunku, ewentualnie pewnej alternatywy. Linguistica Copernicana, 1(1), 77–92.

Danielewiczowa, M. (2012a). W głąb specjalizacji znaczeń. Przysłówkowe metapredykaty atestacyjne. Warszawa: Bel Studio.

Danielewiczowa, M. (2012b). Nazywając rzeczy po imieniu: o znaczeniu wyrażeń zwyczajnie / najzwyczajniej. W: H. Burkhardt, R. Hammel i M. Łaziński (red.), Sprache im Kulturkontext. Festschrift für Alicja Nagórko (s. 25–36). Frankfurt am Main: Peter Lang.

Grochowski, M. (1980). Pojęcie celu. Studia semantyczne. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

Grochowski, M. (1986). O metapredykatywnej funkcji niektórych wyrażeń partykułowo-przysłówkowych w strukturze tekstu. W: T. Dobrzyńska (red.), Teoria tekstu. Zbiór studiów. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

Grochowski, M. (2003). O znaczeniach przymiotników metatekstowych następny, kolejny. W: M. Gębka-Wolak, I. Kaproń-Charzyńska i M. Urban (red.), Studia z gramatyki i leksykologii języka polskiego. Prace dedykowane Profesor Marii Szupryczyńskiej (s. 196–205). Toruń: UMK.

Grochowski, M. (2007). Partykuły, parenteza a wyrażenia metatekstowe. Z Polskich Studiów Slawistycznych, 83–93.

Grochowski, M. (2008). O hierarchii kryteriów w opisie przysłówków formalnie odprzymiotnikowych. W: M. Sarnowski i W. Wysoczański (red.), Wyraz i zdanie w językach słowiańskich 6. Opis, konfrontacja, przekład (s. 121–128). Wrocław: Wydawnictwo UWr.

Grochowski, M. (2012). Operatory metapredykatywne a operatory metatekstowe. Partykuły w strukturze wypowiedzenia. W: S. Gajda (red.), Polonistyka wobec wyzwań współczesności. V Kongres Polonistyki Zagranicznej. Opole: Uniwersytet Opolski

Grochowski, M. (2017). Leksykalne wykładniki pojęcia odpowiedniości w języku polskim. Slavia. Časopis pro slovanskou filologii, 86(2–3), 265–278.

Grochowski, M. (2018). O odniesieniu i znaczeniu homonimów o postaci autentyczny. W: J. Chojak i Z. Zaron (red.), Ku rzeczom niebłahym. Księga jubileuszowa na 90-lecie prof. Jadwigi Puzyniny (s. 137–146). Warszawa: Wydział Polonistyki UW.

Grochowski, M. (w druku). The Polish pronoun niektóre / niektórzy as a partitive quantification operator.

Jędrzejko, E. (1987). Semantyka i składnia polskich czasowników deontycznych. Wrocław–Warszawa–Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

Maryn, D. (2009). O znaczeniach przedmiotowych i metatekstowych przymiotników i zwyczajny. W: B. Milewska i S. Rzedziecka (red.), W świecie słów i znaczeń, t. 3: Z zagadnień leksykalno--semantycznych (s. 293-300). Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego

Maryn-Stachurska, D. (2010). O znaczeniu przedmiotowym i metatekstowym jednostek regularny i regularnie.

Linguistica Copernicana, 1(3), 179–191.

Maryn-Stachurska, D. (2011). O cechach składniowych i semantycznych jednostek typowy i typowo. Prace Filologiczne, 60,

Maryn-Stachurska, D. (2019). O znaczeniu przedmiotowym i metatekstowym jednostek normalny i normalnie.

Polonica, 39, 179–191.

Maryn-Stachurska, D. (2020). Kilka słów o przymiotniku właściwy. W: J. Ginter, A. Pstyga i L. Warda-Radys (red.), Polszczyzna wczoraj i dziś (s. 225–240). Gdańsk: Wydawnictwo UG.

NKJP - Narodowy Korpus Języka Polskiego. www.nkjp.pl.

PSWP - Zgółkowa, H. (red.). (1994–2005). Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz.

SJPD - Doroszewski, W. (red). (1958–1969). Słownik języka polskiego. Warszawa: PAN.

SJPDun - Dunaj, B. (red.). (1996). Słownik języka polskiego. Warszawa: Wydawnictwo Wilga

SJPSz - Szymczak, M. (red.). (1978–1981). Słownik języka polskiego. Warszawa: PWN

USJP - Dubisz, S. (red.). (2003). . Warszawa: PWN.

Wajszczuk, J. (2005). O metatekście. Warszawa: Katedra Lingwistyki Formalnej Uniwersytetu Warszawskiego

Wajszczuk, J. (2010). Functional class (so called „part of speech”) assignment as a kind of meaning-bound word syntactic information. Cognitive Studies / Études Cognitives, 10, 15–33.

Wierzbicka, A. (1969). Dociekania semantyczne. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich

WSJP PAN — Żmigrodzki P. (red.). (2007–). Wielki słownik języka polskiego. Kraków: Instytut Języka Polskiego PAN. [online]

Wołk, M. (2018). ‛Dziwność’ a problemy oceny (na przykładzie przymiotnika dziwny), Lingvaria, 13(25), 91–99.`

Downloads

Download data is not yet available.